10-07-14

Niemand ziet ze graag...

facturen.jpg

Ik heb het hier niet over politici of andere verstotene des aarde, doch gewoon over facturen. Ze komen steeds op het verkeerde moment in de bus gevallen. Vermoedelijk is het ook daardoor dat ze wel eens langer dan zou mogen in de schuif blijven liggen tot ons argeloos geheugen wordt wakker geschud door de al even onbeminde aanmaning. Hierin staat heel vaak dat boven het factuurbedrag ook intresten en een boetebeding verschuldigd zijn, “conform de factuurvoorwaarden”.
Over deze voorwaarden wil ik het hebben. Zijn ze correct? Mogen ze toegepast worden? Wanneer? Bij wie? enz… De wet en de rechtspraak maakt een onderscheid tussen handelaars en particulieren.
Particulieren zijn slechts gebonden door de voorwaarden die op een factuur staan indien ze deze voorwaarden bij de bestelling van hetgeen wordt gefactureerd kenden en hebben aanvaard. D.w.z. indien die voorwaarden voorkwamen op de bestelbon en indien ze deze hebben ondertekend. Stonden de voorwaarden op de keerzijde van de bestelbon, dan moet bewezen worden dat de particulier deze heeft aanvaard, bv. via een verwijzing vooraan op de bestelbon.
Anders ligt het voor handelaars in het kader van hun beroepsbezigheid. Tussen hen vormt de niet-geprotesteerde factuur een bewijs, en dat bewijs strekt zich uit tot de factuurvoorwaarden, zeker als de handelaars regelmatig met elkaar zaken doen. De factuurvoorwaarden worden dan geacht aanvaard te zijn geweest.
Deze vlieger gaat echter niet op wanneer er aan de factuur een overeenkomst is voorafgegaan en deze andere bepalingen bevatte die niet dezelfde zijn als de factuurvoorwaarden. Dan kunnen ze niet eenzijdig worden opgelegd; dan zal bv. niet zomaar een boetebeding kunnen worden gevraagd. Logisch aangezien partijen iets anders overeenkwamen voordat een factuur werd opgemaakt.
Ook de vermelding op de bestelbon dat de factuurvoorwaarden kunnen opgevraagd worden, of verkregen worden op aanvraag volstaat dit niet! Dan wordt er vanuit gegaan dat de voorwaarden geen deel uitmaakten van de overeenkomst en de ontvanger van de factuur er dus niet toe gehouden is. Het maakt hierbij niet uit of het gaat om een handelaar dan wel om een particulier.
Zo blijkt maar dat handelaars en particulieren in hun verscheidenheid toch ook nog ergens gelijk zijn voor de wet.

De commentaren zijn gesloten.