08-01-14

Beste Wensen

unnamed (2).jpg

Gelukkig Nieuwjaar

Hoe vaak zouden we het elkaar de voorbije dagen en weken niet hebben gewenst? En hoeveel activiteiten, recepties, samenkomsten, drinks, familiereünies en diens meer zouden er niet zijn georganiseerd om ons de kans te geven dit elkaar te wensen? Maar hoe vaak waren we ons echt bewust van onze boodschap en wens? Is het niet een gemeenplaats geworden, een begroeting zonder echte inhoud? Alleen de uitdrukking zelf al 'Gelukkig Nieuwjaar'. Zo kort en gebonden mogelijk, zodat het snel en in één zucht kan worden uitgesproken. Terwijl we elkaar eigenlijk toch het beste wensen voor het nieuwe jaar, en het dus Gelukkig Nieuw Jaar zou moeten zijn, de betere uitdrukking van het feit dat we elkaar de komende 365 dagen niets minder dan het allerbeste gunnen, in gezin, gezondheid en in zaken. Alhoewel voor wat de zaken betreft we meestal toch graag hebben dat in hoofde van de concullega de vervulling van de nieuwjaarswens niet ons eigen onheil veroorzaakt. Dus wel het beste, maar liefst met een gegarandeerde wederkerigheid.

En wat met deze wiens brood de andere zijn dood is? De begrafenisondernemer? De dokter? De tandarts? De advocaat? Mogen we aan hen dan niet het beste wensen omdat dit misschien tegelijk het ongeluk van de andere betekent?

Zo zie maar dat een jaarwisseling ook gewetensproblemen en moeilijke ethische vraagstukken met zich mee kan brengen.

'Als het dat maar is!' zouden mijn grootouders gezegd hebben, en zij hadden recht van spreken, want sommigen haalden net niet de kaap van de honderd, wat dus wel wat nieuwe jaartjes betekent. En inderdaad, er zijn ergere zaken die de jaarwissel en de weken erna met zich mee kunnen brengen.

De voortdurende BOB campagnes bijvoorbeeld. Natuurlijk zijn ze een zegen, en natuurlijk moeten ze plaats vinden, want niemand wil het slachtoffer worden van een dronken of aangeschoten bestuurder. Maar geef toe, niemand wil ook het voorwerp/slachtoffer zijn van een controle als hij terugkomt van het zoveelste gelukkig nieuwjaar-uitwisselingsgebeuren. Zeker niet als hij, omdat hij toch niet ver moet en hij toch wel best zelf weet hoeveel hij kan hebben, net dat éne glas meer en dus te veel dronk. Pech onderweg! Sommigen denken dan hun heil te kunnen zoeken in de wettelijk voorziene wachttijd van 15 minuten. Maar laat u niet vangen door de valkuil van de wetenschap; deze 15 minuten heeft niet tot doel er voor te zorgen dat er genoeg alcohol wordt afgebroken om door het oog van de naald te kunnen kruipen. Ze is enkel nuttig (en daarvoor is ze voorzien) om de vaststelling via uitgeblazen lucht niet te verkleuren en dus te vervalsen voor deze die nog nét voor het vertrek annex controle alcoholhoudende drank nuttigden. In dat geval zal door de 15 minuten wachttijd de alcohol uit de mond verdwijnen, en zal dus de blaastest een correct beeld geven. Voor alle anderen heeft dat wachten zo goed als geen nut. Dit gezegd zijnde kan ik besluiten. En hoe kan ik 2014 in eigen naam en namens alle confraters beter inluiden dan met de BesTe Wensen?

 

Hans HERBRANT

Aalter | Eeklo | Oostkamp

 

 

 

 

Huurwaarborg

unnamed1.jpg